Ayvacık ilçe ekonomisi önceleri zeytincilik, orman ürünleri, hayvancık ve tarımla birlikte palamutçuluğa dayanmaktadır. Palamut meyvesi (Pelit) sepicilikte kullanılmayınca. Bu ürününün ilçe ekonomisine katkısı yok olmuştur, ilçenin genel ekonomisi u/un süredir tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Yörede antepfıstığı ve narenciye üretimi de önem kazanmıştır.

Son yıllarda ilçenin yaklaşık 115 km.' ye varan sahil şeridi ve yörede bulunan antik yerleşim
merkezleri nedeniyle, turizme yönelik yatırımları artmıştır. Turizm yatırımları; Küçükkuyu. Behramkale ve civarında, Babakale ve Gülpınar civarında yoğunlaşmıştır.

Küçükkuyu beldesinde 1989' dan sonra turizm yatırımlarında önemli gelişmeler görülmektedir. Otel, motel ve kamping alanlarının nitelik ve nicelik olarak gelişmelerinin yanı sıra yat limanı ile Küçükkuyu turizmine yat turizmi de katılmıştır. Küçükkuyu'nun mevcut yatak kapasitesi 3 binden fazladır. Küçükkuyu sahilinin dışında; Yörede Afrodit Kaplıcası, Zeus Altarı, koruma altında olan Yeşilyurt ve Adatepe Köyleri. Mıhlı bölgesi, Mıhlı Başdeğirmen Şelale Parkuru ve Kaz Dağı eteklerindeki mesire yerleri potansiyeli olan turizm alanlarıdır.

Ayrıca ilçenin sahile kıyışı olan 21 köyü bulunmaktadır. Bu köyler gerek konumu, gerekse taş evleri ile ilgi çekmekte ve köy yaşamım özleyen kişilerin cazibe merkezleri olmaktadır. Bu konuda en fazla tercih edilen Ayvacık köyleri, Adatepe, Yeşilyurt ve Behramkale'dir.

İlçenin tarıma uygun arazisi, yüzölçümünün % 43' ü kadardır. Bu tarım arazisinin ancak % 79' u kullanılmakta, % 21' i ise işlenmemektedir. Toplam 874 km² alana sahip ilçenin, 37.773 hektarlık tarım arazisinden ancak 4.200 hektarı sulanmaktadır, îlçede 8 545 çiftçi ailesi bulunmaktadır. Bu nüfusun % 90' ı tarımla uğraşmaktadır. Ayrıca zeytincilik, turfanda domates ve sebze üretimi halkın önemli geçim kaynaklarındandır

İlçenin Tarım Arazilerinin Durumu
Durumu	Alan (Hektar)	Oran
İşlenen kısım	29841	%34.14
işlenemeyen	7932	% 9.0
Sulu Tarım	4200	% 4.8
Toplam Tarım Arazis	37773	%43
ilçenin Yüzölçümü	87400	% 100

Ayvacık İlçesinin Tarım Arazilerinin Durumu
2.6.3. AYVACIK İLÇESİ HAYVANCILIK DURUMU

Ayvacık ilçesinde toplam olarak 8 050 baş sığır, 2 300 adet tek tırnaklı hayvan, 67 000 adet koyun, 20 000 adet keçi mevcuttur. Sığır ırkı yerli boz ırk olup, hayvancılık mera ve koru hayvancılığı tarzındadır. Süt üretimi fazla olan kültür cinsi sığır yetiştiriciliği ise çok azdır.

İlçede yıllık 7000 ton inek sütü, 3 000 ton koyun sütü ve 1 200 ton keçi sütü üretilmektedir. Toplam 11 200 ton olan bu ürün, yörede ancak sezonluk çalışan 9 işletme ve çevrede bulunan diğer mandıralarca işlenmektedir.

Hayvanın Cinsi	Sayışı (Adet)	Oran %
Sığır	8050	8.26
Koyun	67000	68.82
Keç	20000	20.54
Tek Tırnaklı	2300	2.36
Toplam	97350	100

Ayvacık İlçesinin (Büyük ve Küçükbaş ile Tik Tırnaklı) Hayvan Varlığı

İlçenin sahile kıyısı olan 21 köyünden ancak, 14 köyünde balıkçılık yapılmaktadır, ilçede bulunan balıkçı tekne sayışı 250 adet olup, bunlar farklı büyüklüktedir. İlçenin yıllık balık üretimi 400-500 ton civarındadır.

İlçede son yıllarda halı ile cicim-zili teknikli kirkitli dokumalar geçim kaynağı olmuştur. Tamamen yünden üretilen bu dokumalar yöreye özgü desenlere sahiptir. Bu konuda çalışan ve en bilinen kuruluşlar, Marmara Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi'nin bir projesi olan DOBAG Projesi kapsamında faaliyeti sürdüren S. S. Süleymanköy Tarımsal Kalkınma Kooperatifi'nin "Dobag Carpet" işletmesi ile Çanakkale Valiliği Sosyal Dayanışma Vakfı'nın yürüttüğü ''Yörük Halı" işletmesidir. Her iki kuruluş dışında üretilen dokumalar, yöredeki diğer girişimci veya üreticinin kişisel çabalarıyla pazarlanmaktadır.

İlçede kirkitli dokumalar dışında mekikli dokumalar da üretilmektedir. Yatay tezgahlarda üretilen bu dokumalar yörede "ehram" adıyla bilinir. Ayrıca "cacala" olarak adlandırılan yaygı ile erkek pantolonu ve ceketi için "pırpıt" ve "şayak" adlarında kumaşlar dokunmaktadır. Bu dokuma türlerinin yörede bir zamanlar yaygın olarak dokunduğu bilinmektedir.

El sanatlarının bir diğer türünü oluşturan iğne oyaları, yörede "çember" olarak adlandırılan başörtülerinde kullanılmak üzere yapılmaktadır. Bu oyalar yatak takımları, masa ve sehpa örtülerinde yaygın olarak kullanılır. Bunların dışında desenli yün çorap ve eldiven örülmektedir.

Yörede, Babakale Köyü'nde imal edilen bıçaklar şöhretlidir. Boynuz saplı, işlemeli ve kınlı üretilen bu bıçaklar, Osmanlı levent yatağanlarına benzerler ve yörede "çift kulaklı" adıyla anılırlar. Bu sanat dalının, Babakale'nin önemli bir liman olduğu ve Osmanlı Dönemi'ne dayandığı rivayet edilmektedir. Günümüzde ise Babakale Bıçakçılığı, ancak köyde bulunan 1- 2 kişi tarafından ve amatörce devam ettirilmektedir. Özgün bir yapıya sahip fakat kaybolmaya yüz tutmuş olan bu el sanatı, ivedilikle ilgi beklemektedir.

Elektrik enerjisinin tüketim miktarı, bir ülke sanayisi ve insaninin gelişmişlik düzeyinde kriter oluşturmaktadır. Bu bağlamda, Çanakkale ili ve Ayvacık ilçesinin 1998-2002 yılları arasında elektrik enerjisi tüketimindeki dağılımı, ilçenin gelişim ivmesine de ışık tutacaktır.

Fakat bilindiği gibi ülke genelinde, elektrik enerjisi tüketimi konusunda net sonuçlar verilememektedir. Çünkü gerek ülke genelinde kaçak elektrik kullanımı, gerekse enerjinin aktarılması sırasında oluşan kayıplar, elektrik enerjisi tüketimi sonuçlarım tahmini kılmaktadır. Ayrıca 1998 yılında TEK'in sanayi ile ticarethane kriterleri değiştiği için sanayiinin elektrik sarfiyatında bir düşüş görülmektedir. Tablolar değerlendirilirken bu konuların göz önünde bulundurulması öngörülmektedir. Çanakkale ili elektrik enerji gereksinimini enterkonnekte sistemden sağlamaktadır, İl elektrik tüketimi 1997 yılında 735 915 Mwh iken 2000 yılında % 15.46'lık bir artış ile 849 682 Mwh olarak gerçekleşmiştir, İlin 1997-2000 yılları genel elektrik enerjisi tüketiminin dağılımı aşağıda tablo olarak verilecektir.

Tablo IX. Çanakkale ili 1997-2000 Yılları Elektrik Enerjisi Kullanımının Dağılımı

Tablo X. Ayvacık İlçesi 1998-1999-2002 Yılları Elektrik Enerjisi Kullanımının Dağılımı

Çanakkale il geneli ile Ayvacık ilçesinin sanayi ve ticarethanelerinin elektrik tüketimlerini karşılaştırmamız için aşağıdaki tabloyu incelememiz gereklidir. Her ne kadar Çanakkale il geneli için 1997-2000 yılları verileri, Ayvacık ilçesi içinse 1998-2002 yılları verileri kullanılacak olsa bile, karşılaştırmalar yine de bir fikir verecektir. Tablo XI'de, Tablo IX ve Tablo X'da yıllara göre verilen toplam enerji tüketimleri baz alınmıştır. Tablo IX ve Tablo X enerji tüketim birimleri farklıdır. Tablo IX'de enerji birimi "Mwh", Tablo X'de ise enerji birimi "Kwh" olduğuna dikkat edilmelidir. Fakat bizim değerlendirmemiz "%"lik olacağı için birimler dikkate alınmamıştır.